Een paar dagen culinair in Frankrijk

“un petit sejour” en France.

1e dag reisdag

Morbeqeu

Logis Auberge de la Forêt

Dinsdag 15 juli 2025

Om even een break te hebben tussen twee wat langere reizen heb ik een paar dagen Noord Frankrijk geboekt. Een hotelleke in het dorpje Morbeqeu, vlak bij het meer bekendere Kassel. Niet veel te doen, maar wel in een streek waar het bloed van de eerste wereldoorlog nog niet opgedroogd is.

Ik heb even getwijfeld of ik er wel een blog aan zou wijden, maar nu ik eenmaal hier ben toch maar aan de gang. Met name omdat ik in een hotelleke zit wat de nodige herinneringen aan vroegere Frankrijk reizen met Lieske oproept. Want ze bestaan nog echt hoor……. De hotellekes, “rustig gelegen”, aan een drukke doorgaande provinciale weg. Dus ook waar ik nu terecht ben gekomen…..

Maar even terug naar vanochtend. Mijn bestemming in Noord Frankrijk ligt maar enkele tientallen kilometers over de grens, dus ik ben pas rond half elf gaan rijden. De bedoeling was door België, grotendeels over provinciale wegen te gaan. Niet over Antwerpen maar via de tolvrije Westerschelde tunnel richting Zelzate en dan afbuigen direction Ieper. Mijn gedateerde maar wel geüpdate TomTom stuurt me echter steeds richting snelwegen. Ik had tevoren een aantal stadjes als ijkpunt genoteerd zodat ik enig idee zou hebben waar ik was. Maar de doorgaande wegen voorzien daar niet in. En parkings om effe te stoppen en je TomTom route te wijzigen zijn er gewoon niet. Ik vraag me dan ook af hoe die internationale truckers hun rij- en rusttijden daar op aan kunnen passen.

Soit, niet mijn probleem maar toch. Uiteindelijk een grote parking waar ik even kan stoppen en mijn route opnieuw bepaal.

Na Ieper waar ik gelukkig buitenom rijd kom ik op de echte binnenwegen. Overal verwijzingsborden naar hele grote oorlogskerkhoven. Veel auto’s met Engelse, maar ook Duitse kentekens. Leed en verdriet is niet grensgebonden blijkt hier maar weer. Ik rijd nu door een heuvelachtig landschap en ……tig kleine dorpkes, het loopt tegen enen, ik heb dringend behoefte aan een sanitaire stop en daarna wat vocht aanvullen. Maar ook hier in de dorpen een kaalslag in winkels en horeca. Niks te vinden of nog dicht.

Maar hoop doet leven, plots een parasol en wat volk op een terras. Parking neffe het cafeeke…

Viervoets op de rem en café binnen, daar is het al een gezellige boel. De goegemeente zit al volop aan de pils. De rondjes vliegen over en weer. Ik twijfel even om in het Frans of Vlaams te bestellen. Maar de waard is me voor en vraagt “wa wulde gaai drienke”. Het blonde gerstenat lacht me toe, maar ik moet nog een eindje en dus beperk ik me tot een “plat waterke” en daarna koffie. Afrekenen en naar buiten, aan de overkant van de weg is een kerk open. Ik heb tijd zat dus ook om effe een kerske aan te steken. Daarna verder door een nog steeds wat armoedige omgeving wat Noord Frankrijk eigenlijk altijd al geweest is. Tegen drieën klop ik aan bij mijn tijdelijk thuis om Morbeqeu. Ik ben benieuwd…….

Een hartelijke ontvangst door de hoteleigenaar, er is geen lift dus hij draagt mijn trollie effe naar boven. Mijn kamer ziet er aardig uit. Gedateerd met schrootjes, en op het eerste gezicht ook geen echte onvolkomenheden. Ik sla even het bed open ter controle dat ik er vannacht wel alleen in lig. En dat lijkt inderdaad zo. Trollie uitpakken en dan siësta. Iets tegen vijven opfrissen. De kraan in de wasbak kan wel wat antikalk gebruiken. Kraan geheel open met minimale straal. De douche werkt naar behoren. Je moet wel in het ligbad gaan staan, maar er is een handgreep.

Aantuigen en naar beneden. De baas zit zijn administratie bij te werken maar voorziet me snel van wifi code en frisse pint. Eenmaal gezeten begin ik toch maar aan deze blog. Beetje mijmeren en van pintje genieten.

Tegen half acht naar het restaurant van het hotel. Dat heeft natuurlijk nog steeds zijn charme in zo een dorp. Hotel faciliteiten redelijk gedateerd, maar goed eten kun je hier wel. De aankleding en uitstraling van hetrestaurant zijn na de jaren zeventig niet veranderd. Ik heb samen met Lieske volop van deze lokaliteiten bezocht en er van genoten.

Ik krijg mijn tafel toegewezen, buiten mij nog drie koppels in het restaurant en een vertegenwoordiger zo te zien. Ik krijg de spijskaart en bestel een pastis omhonger te krijgen.

Er zijn menu’s in diverse prijsklassen. Allemaal goed betaalbaar en gelukkig zeer afwijkend van de meeste Nederlandse menukaarten waar gamba’s pil-pil vaak al uitdagend zijn. De wijnkaart vol Franse toppers in vele prijsklassen. Ik zie een witte Sancerre op de kaart, maar geen rode. Onze lievelingswijn………………….Het wijngebied met rode Sancerre is niet erg groot weet ik. Ook kan de kwaliteit per domein nog al eens verschillen. Maar ik vraag de ober waarom geen rode Sancerre op de wijnkaart. Hij gaat de baas raadplegen en……..even later komt hij terug met een fles rood. We moeten de kaart nog aanpassen meneer, maar we hebben hem wel. Klasse, deze wijn is vol en verwent mijn smaakpapillen.

Ik kies een menuke; gepekelde zalm om te beginnen, dan een bolletje citroenijs als smaakverfrisser en het hoofdgerecht zoetwater baars. Een beetje kaas achterop en afsluitend oublie van nootjes met rabarberijs. Koffieke kan er nog net bij.

Ik loop nog even naar buiten, er staat een frisse wind dus erg lang duurt de wandeling niet. Retour hotel en mijn bedje opgezocht…..