Een paar dagen culinair in Frankrijk

“un petit sejour” en France

Dag 2

Morbeqeu

Logis Auberge de la forêt

Woensdag 16 juli 2025

Ik heb vannacht redelijk geslapen, diverse keren wakker maar dat is thuis ook. Van het verkeer op de doorgaande weg heb ik niet veel gemerkt. Mogelijk ligt de verklaring in het “goede glas” die ik bij het diner genoten heb. Poedelen en bullekes aan. Het ontbijt is van zeven tot negen uur dertig. Ik heb tijd zat en ben niet bang dat het brood op zal zijn, want er zijn maar vier van de twaalf kamers bezet heb ik al wel gezien.

Eenmaal in de ontbijtzaal zie ik dat er al wat mensen geweest zijn. Er zit nog een koppel wat zo te horen Nederlandstalige Belgen zijn. Wel met een accent wat ik zo snel niet thuis kan brengen. Het lijkt West Vlaams, maar ik kan er geen touw aan vastknopen. Ik zeg prettige dag als ze weg gaan en ik krijg iets terug van “vorunuwenok”, dus dat is toch mooi meegenomen.

Het ontbijt is typisch Frans, dus wat stukjes stokbrood een croissant en zelfs een met chocolade gevuld broodje. Niks mis mee en voor mij ruim voldoende. De uitgebreide, vaak dure ontbijtbuffetten zijn aan mij niet besteed. Ik ben (in de ochtend) een matig eter.

Ik neem wat ik nodig heb en ga me dan reisvaardig maken. Na eerst nog even bij de baas gemeld te hebben dat mijn tv op de kamer het niet doet. Wat niet gek is, want zowel de stroom als de coaxkabel liggen los achter het toestel. Ik voelde me echter niet geroepen om dat zelf op te lossen. De baas beloofd er vandaag naar te kijken.

Ik heb tevoren wat zaken opgezocht die ik hier in de buurt mogelijk kan gaan bezoeken. Niet te veel en gedoseerd. Ik ben tenslotte met pensioen nietwaar.

Toevallig liggen twee van die bezienswaardigheden, het chateau La Motte aux Bois en de eglise au Bois precies tegenover mijn Auberge. Het spannendste is nog om heelhuids de drukke provinciale weg over te steken. Dat is me gelukt anders had ik dit verslag niet kunnen schrijven. De kerk is gesloten en het kasteel is tegenwoordig een opleidingscentrum voor piloten. Dus bezoekers niet gewenst zegt een bordje bij de poort. Het park rond het kasteel is wel te bezichtigen maar daar vind ik het nu even te vroeg voor.

Ik besluit om wat met de auto door de omgeving te rijden en zie wel wat op mijn pad komt. Om zich ook wel aardig om een keer te doen.

Allemaal D.wegen, dus weinig en veelal alleen lokaal verkeer. Glooiende omgeving, slaperige gehuchten en dorpkes waar net als bij ons het sociale leven overdag helemaal tot stilstand is gekomen.

Tot woonhuizen omgebouwde winkels waar soms alleen nog een naam op de gevel er aan herinnerd dat er vroeger vaak decennia lang een bakker of slager gevestigd was. Ik kwam destijds met mijn camion ook in dit soort plaatsjes om bij een bedrijf te laden of te lossen. Je liep dan even naar een “bar tabac” om wat te drinken of een cascrout (sandwich) te eten.Niks meer van over. Bedrijfjes weg dus ook het werk.

De supermarchés hebben de markt overgenomen. Ze zitten meestal in de wat grotere plaatsen. Als oudere dorpelingen moet je al een auto of iemand in je netwerk hebben om boodschappen te doen. Soms zie je wel een mobiele bakker diede dorpen aandoet. Of een verkoopwagen met vlees of vis. Je zult er maar aan overgeleverd zijn.

Genoeg geklaagd, ik doe wat dorpen aan. Soms een café, maar gesloten natuurlijk. Ik besluit naar Bethune te rijden want ik wil wel wat eten. Niet teveel want vanavond is het restaurant bezoek in het hotel. Bethune is een wat grotere plaats. Dus daar zal toch wel aanbod zijn. Als ik het stadje inrij tref ik één grote bouwplaats aan. Opstoppingen en omleidingen, ik tracht een parkeerplaats te vinden. Alles betalend parkeren en de parkeergarage is vol. Nondepatat dat is een tegenvaller….Ik besluit niet verder te zoeken en draai de stad weer uit. TomTom opnieuw ingesteld richting hotel. Iets andere route. Uiteindelijk rijd ik een plaats in waar het markt is. Hier moet toch wel iets zijn. Auto aan de kant enrondkijken. Er staan twee frietkotten vlakbij elkaar. Dus er is altijd wat te eten. Ik vind een cafeeke waar nogal wat volk zit. Dus daar naar binnen. Iedereen volop aan de pint…maar ik ben met de auto dus……. Ik vraag om een Perrier, maar de bazin zegt dat ze dat niet heeft. Dan maar iets anders aan water. Ik krijg een groot glas water. Nee meneer we hebben geen sandwiches, daarvoor moet u bij de friterie zijn….. ik tutter mijn glas leeg, sta op en wil betalen. Non monsieur het waterke krijgt u van mij….. ik weet niet waar ik het aan verdiend heb, maar merci natuurlijk……

Ik wandel terug naar de eerste frietkraam. Er staat wel wat volk, maar ze hebben een mooi systeem. Aan één loket bestellen en afrekenen en bij het volgende loket ophalen. Ik vraag om een sandwich jambon cuit. Natuurlijk hebben we dat meneer. Moet er ook boter op ?. Ik zeg ja, maar weet ook dat Fransen geen margarine willen en de roomboter wordt er niet op gesmeerd, maar geprakt…. Allee, voor deze keer mag het. Ik krijg een knapperig vers half stokbrood, dik in de boter en goed belegd met gekookte ham.

Ik moet drie euro betalen….. nou dat is geen dure lunch, ik zoek op het pleintje een bank in de schaduw en geniet van deze ouderwets simpele maar erg lekkere “Franse delicatesse”. Dan verder toch maar richting hotel. Onderweg in een dorp zie ik een kerkdeur openstaan. Dus effe stoppen, binnen en een kaarsje geofferd.

De kerk is erg donker, tot het moment dat het zonlicht door de prachtige gebrandschilderde ramen valt. Het interieur in de kerk krijgt een warme uitstraling. Hier moet toch iemand over nagedacht hebben…Ik stap weer in de auto en ben tegen vieren terug bij het hotel. De hotelbaas zegt dat de TV het weer doet, dus een mooi moment voor een Franse siësta en een beetje tour de France kijken op mijn kamer.

Opgefrist en uitgerust zit ik om zes uur weer in de salon van het hotel. Lekker glas bier besteld, pindake erbij en wat aan het dagverslag werken. Ik heb wel eens mindere momenten beleefd. De deuren van het restaurant zijn nog stijf gesloten en ik weet uit ervaring dat deze geen minuut eerder open zullen gaan.

Dan aan tafel. Er is een vertegenwoordiger bij gekomen en een ouder Engels echtpaar, terwijl een Frans koppel is vertrokken. Dus weer niet erg druk. Menukaart erbij en ik laat me maar weer verwennen vanavond….