Palermo, 11e en laatste dag

Op reis door Sicilië

11e volle, en laatste dag in Palermo

Zondag 14 september 2025

B[e-38]B Genio del Porto

Ik wil deze ochtend op tijd ontbijten. Straks naar het Kerkje La Gancia. Wat vandaag toch open zou moeten zijn. De snelheid zit met mijn 79 toch meer tussen de oren dan in het ouwe lijf. Ruim kwart na negen stap ik de wat krappe ontbijtkamer in. Er zijn al zes gasten aanwezig, waaronder een Frans koppel van rond de vijftig. De B[e-38]B waar ik zit zou de naam “charme B[e-38]B” kunnen dragen. Want Mauro is nogal een liefhebber van schilderijen, foto’s, keramiek, oude landkaarten, potjes etc. Er zal best wat waardevols tussen zitten, maar ook veel oude gewone gebruiksvoorwerpen. De française is in gesprek met Mauro en vind alle spullekes très jolie, charmant en comme chez Noud,…. Mauro geniet.

Ik kan dus ongestoord ontbijten en glip er dan tussenuit. Iets voor tienen op weg. De zon, hoewel nog niet hoog aan de hemel, laat zich al flink gelden. Ik weet ondertussen de weg binnendoor, wat een tiental minuten wandelen scheelt. Op de Piazza Marina loop ik tegen een rommelmarkt aan. Mauro vorige week al aangekondigd maar toen had ik geen ambitie om er speciaal naar toe te gaan. Er zijn een paar honderd stands met allerhande prullaria. Koningsdag in Palermo maar dan over het algemeen bejaarde verkopers. Kijkers en struiners die hopen op die ene gouden slag te kunnen slaan. Ik zie zo snel geen ets van Rembrandt of iets van van Gogh dus ga snel door.

Het kerkje is open. Aan de ingang drie dames voor ticket verkoop. Entree één Euro, en je krijgt een klein briefje waar een volgnummer op getypt is. Het nummer correspondeert met een lijst waarop mijn ticket wordt afgestreept. Dus de financiële controle is hier waterdicht. Binnen is het redelijk vervallen. Vergane glorie. Ze zijn met restauratie bezig. En er is veel onderstut.

Ik blijf wat hangen, want om elf uur begint een mis, die wil ik wel bijwonen. Een man die even lang als breed is blijkt de organist en ook een violist sluit aan . Ze stemmen de instrumenten op elkaar af. Ook een tweekoppig vrouwenkoor staat nu klaar. Om elf uur gebeurt er nog niks, het loopt wat uit. Tegen kwart over elf komt een manneke met brommer helm en rugzak de kerk in gehold. Ik denk een misdienaar. Maar twee minuten later staat hij als pastoor op het altaar.

De organist zet in en het klinkt prachtig, afgewisseld met de violist. Prachtige feestelijk lichte orgelmuziek vult de kerk en ook het dames duo krijgt volop ruimte om te zingen. Het lijkt wel een ochtend concert. De mis op zich is natuurlijk het gewone ritueel. Maar met deze muziek wordt het erg bijzonder.

Met tachtig man in de kerk zit ik aan de ruime kant, maar ik zie dat ook niet iedereen zijn duit in het collectezakje doet. Dus de restauratie kan wel eens lang duren. Om half één staan we buiten.

Naast de kerk staat het “Palazzo Charamonte Steri” (1307). Het heeft geen allerbeste naam vanwege de martelingen van verdachte ketters tijdens de Spaanse inquisitie in de middeleeuwen. (Zie Google) Nu zetelt er het rectoraat van de universiteit. Er zijn begeleide rondleidingen o.a. door de martelkamers. Dat wil ik niet missen. Ik drink snel een waterke bij een barreke en kan voor €. 5,00 bij een groepje aansluiten. Ik krijg een VIP behandeling. Er zijn nogal wat trappen te overwinnen en het meisje die onze gids is, begeleidt me elke keer in de lift terwijl de rest trappen mag klimmen. Lief jong jong…

In de cellen het ontstaan van graffiti, gemaakt door destijds de gevangenen. Waar ze hun lijdensweg op de muren tekenden, met schraapsel van de rode tegelvloer of het zwart van verbrande kaarsenpitten.

Tegen tweeën weer buiten, ik lunch op mijn gemak op het terras bij een barreke. Dan wandel ik naar het appartement en loop daarbij even langs Osteria Sciapo om voor vanavond te reserveren. Ik pak mijn trollie al grotendeels in. Wat ik straks en morgenochtend nodig heb leg ik apart. Dan even liggen hoor…

Later bij Osteria Sciapo is het al aardig druk. Men heeft voor mij een tafeltje op het terras vrij gehouden. De QR menukaart werkt niet omdat mijn internet het weeral laat afweten. Maar op papier hebben ze het menu ook nog.

Ik moet even zoeken op de kaart. Ik heb hier diverse gerechten genoten. Maar ik vind als voorafje “ In Capunata ri Milinciani”, een stoofpotje van aubergine en zo. Kan warm of koud gegeten worden. Als hoofdgerecht wordt het”The Sardinians in Beccafico”, sardientjes gevuld ansjovis, rijst en rozijn. Dat heb ik al eens als streetfood gehad. Brood als bijgerecht is voldoende. Beetje water en wijn maken het af. Ik laat me mijn laatste avondmaaltje hier weer smaken. Sluit af met koffie en retour kamer. Alvast wat inpakken scheelt morgen tijd en gehaast. Ik zet voor alle zekerheid dewekker ……..