Palermo, 2e volle dag..

Op reis door Sicilië

Palermo 2e volle dag

Vrijdag 5 september 2025

B[e-38]B Genio del Porto

Vanaf nu ga ik proberen wat gerichter bepaalde mooie plekken te bezoeken. Vandaag te beginnen met het “Palazzo del NormannI”. Verteld wordt dat de Arabieren hier in de 11e eeuw op de restanten van een Punisch fort dit paleishebben gebouwd. De Cappelle Palatina op de eerste verdieping is de publiekstrekker nu. Door de eeuwen heen hebben er diverse koningshuizen gezeteld. Ieder met hun eigen inbreng. Dus zie Google. Nu zit er het parlement van Sicilië, die vertelde mijn host, deels het beleid op Sicilië mogen bepalen.

Maar ik moet eerst nog op die locatie zien te komen natuurlijk. En dat begint met het innemen van energie aan het ontbijtje. Even verslag aan mijn host over mijn brilletje die nog vraagt of ik behoefte heb aan info…. No signore, goed bedoeld maar ik wil op tijd weg. Het is een wandeling van ruim twee kilometer. Ik ga niet zo hard, oneffen plaveisel en oversteken etc. Ik doe daar al snel een dik half uur over.

Ik trek om half tien de deur achter me dicht. En sta meteen in de drukte, of er is een cruiseschip aangemeerd of het zijn dagjesmensen met bussen aangevoerd. Ik tel snel acht, negen groepen en allemaal met gids. Als ik afsla de Via Roma in, ben ik ze kwijt, zij lopen in ganzenpas richting Teatro Bellini. Ik heb jullie gisteren trouwens verkeerd geïnformeerd. De Via Roma is een hoofdstraat door Palermo. En niet de buurt waar het toerisme welig tiert. Dat is o.a. de Via Vitorio Emmanual, bij Quatro Canti. Waarvan acte.

Het is nu wel drukker met toeristen, dus dat drukt mijn tempo. Ik moet nog al een keer opzij c.q. inhouden, als iemand spontaan stopt bij een souvenir tent ofom eenfoto te maken. Ik passeer de kathedraal van Palermo. Daar drumt het volk echt op elkaar. Ik twijfel of ik toch niet daar naar binnen ga. Nee eerst het paleis want anders dwaal ik weer af. Ik realiseer me nu dat ik vergeten ben of ik mogelijk online een ticket met tijdslot had moeten kopen. Ja Louiske nu te laat jongen. Dus op de gok ga ik verder. En zie het lot is me goed gezind. Je wordt met borden verwezen naar de kassa’s die in het park staan. En daar zijn nu een luttele tiental mensen voor mij.

De caissière heeft goede ogen, ziet meteen dat ik niet van de jongsten ben en mijn wandelstok. Dus krijg een ticket met een fikse korting. Daarmee kan ik zowel de Koninklijke vertrekken als de Cappella Palatina bezoeken. Maar eerst nog door de strenge toegangs controle. Bij mij blijft de scanner ivm de heup piepen. Ik hoef nog net niet het litteken van de operatie te laten zien en mag door.Twee Franse koppels staan wat stennis te maken dat ze moeten betalen om de Cappella te bezoeken. Ik heb over het algemeen graag met de Fransen te doen, maar je hebt er ook etters tussen zitten hoor. De beveiligings mensen blijven stoïcijns en laten ze gewoon woeien. Ze druipen vanzelf af….

Buiten stond al aangekondigd dat er ook een tentoonstelling is van werk vanfotograaf “Elliott Erwitt”. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van de beste man gehoord c.q. ben/was ik niet echt geïnteresseerd in fotokunst. Maar je ziet nooit te oud om van mening te veranderen. Tjonge wie en wat heeft die man niet voor de lens gehad. Soms vol humor, maar ook triest aangrijpend. Zie zeker Google.

Dan verder, de catacomben in om de vroegste grondvesten te aanschouwen waarop het paleis nu is gebouwd. Je wordt redelijk strak rondgeleid waarbij de Cappella Palatina natuurlijk de topattractie is. Minpuntje dat ze ook hier aan het restaureren zijn. Dus soms wat zaken in de steigers. Je mag ook in de zaal kijken waar de regering zit. Echter de capriolen van onze bestuurders de laatste tijd geven me ook hier weinig vertrouwen. De Koninklijk vertrekken aardig maar niet je dat. Ik heb wat foto’s gemaakt, maar dat is natuurlijk maar een impressie van mij. Een lift zijn ze hier nog niet aan toe. En er zijn nogal wat traptreden te overwinnen. Van de kelder tot aan de tweede etage. Al met al ben ik daar toch dik twee uur bezig geweest.

Weer buiten is het warm. Het koninklijk park laat ik dus aan me voorbijgaan. Mogelijk op een ander tijdstip als ik in de buurt ben. Even zitten en een koel glas zou welkom zijn. Horeca volop, maar volk ook. Ik heb mazzel, ik zie iemand die gaat betalen en neem meteen zijn stoel in beslag. De dienster is snel en brengt me een biertje. Naast mij een koppel met kind dat wat snacks heeft besteld.

Op Sicilië is een echte locale streetfood cultuur. De lekkerste hapjes, kleine kroketjes etc. je moet ze echter allemaal maar bij naam kennen, ik dus niet.

Ik klamp de dienster aan en vraag wat mijn buren besteld hebben. Ze neemt de tijd om het me uit te leggen. Ik wil eerst alles bestellen, maar kan me nog net inhouden. Vanavond ook weer eten hoor. Ik ga voor de “Arancina ragu”; het lijkt op onze nasibal, maar is een gepaneerde met vlees gevulde bal rijst. Dan in de frituur en smullen. Lekker pittig en voedzaam dus eentje is volop zat. Ik laat het paleisbezoek even bezinken, op adem komen en mensen kijken.

Ik twijfel of ik nu ook nog de kathedraal “moet doen”. Eigenlijk ben ik verzadigd wat betreft cultuur vandaag. Toch maar even binnen lopen voor een eerste indruk. En mogelijk morgen of zondag een bezoek combineren met een mis. Dus zo gezegd zo gedaan. De toegang is gratis, echter voor extra’s als de schatkamer, bisschoppelijke vertrekken, toren beklimmen etc. moet je fiks de knip trekken. De rij aan de kassa is lang………… ik zoek even de stilte en ga dan richting mijn verblijf. Een tippeltje van een half uur, maar so what. Aan zweet geen gebrek, dus ik vul bij een barreke in mijn buurt het vocht nog even aan. Vandaag vrijdag en mogelijk vanavond druk in de omliggende restaurants. Dus even reserveren kan geen kwaad. Zo gebeurd en dan siësta.

Rond half zeven scheren en douchen. Mijn colbertloze tenue de ville klaargelegd om straks “down town” te gaan om Petula Clark te citeren. Bij het weggaan praat ik nog met de host. Hij heeft nog wel wat tips van restaurants in de buurt. Niet duur, wel goed zegtie. Daar heb ik dus wel oren naar…. Als ik tegen achten bij Osteria Lo Bianco aankom zijn er nog maar weinig tafels bezet. Ik krijg dezelfde tafel als de vorige keer. Dus afleiding zat. Menukaart, pintje en fles water. Het is weer moeilijk kiezen. Vooraf ga ik voor “involtini melanzane”, aubergines rolletjes. En daarna “Sarde Allinguate”, sardientjes licht in beslag gedompeld. Ik was vergeten de “contorni”, bijgerecht, te bestellen. Maar wat “patata forno” is snel geregeld. Het gaat er weer in als Siciliaanse koek, nog wat fruit en een koffie achterop. Ik ben weer gezond bezig..

Ondertussen zijn binnen en buiten alle tafels bezet. Niet gereserveerd is geen plaats. De bediening is snel en alert. En zodra er een tafel vrijkomt is deze meteen weer bezet. Maar de sfeer is relaxt, niemand wordt weggekeken ook niet als men wat langer natafelt. Binnen bij de baas afrekenen en tegen een vriendenprijs.

Op straat is het druk, Italiaans heeft hier de boventoon. Al heb ik vandaag ook nogal wat Spaans en Frans gehoord. Het is nog te vroeg om naar mijn kamer te gaan. Het terras bij de lounchbar is open. Daar is volop plaats. Dus nog even een afzakkertje …….. Muziekje, chipje, nootje, wijntje. Beetje mensen kijken, veel vaak modieus, op chique en licht gekleed volk.

Zwoele avond, donkere lucht, ik zoek mijn ster en mijmer wat……. Tegen elven oversteken en naar mijn kamertje……