Syracuse 3e volle dag

Op reis door Sicilië

3e volle dag in Syracuse

Donderdag 18 september 2025

Verblijf “Nine Sweet Rooms”

Krantje gelezen en terug in slaap gesukkeld. Spring dus wat later uit bed, kijk om, maar er zit niemand achter me……geen haast. ik maak me klaar om de dag weer te beginnen. Vervolgens naar mijn ontbijt barreke. De tafels buiten zijn allemaal bezet. Dus dat wordt binnen ontbijten. De “mama” roept al “uno Americano” als ze me binnen ziet komen. Mijn glaasje water wordt ingeschonken en ik kies vandaag voor een grote croissant “naturale”. Ze hebben er ook gevuld met jam of chocopasta, maar die voeden helemaal.

Gisteren nogal wat cultuur gesnoven, dus vandaag mag het wat minder zijn. Mijn doel wordt naar het “Castello Maniace” een oud fort, te wandelen. Helemaal op de punt van Ortigia en veelal langs het water. Een fris zee briesje kan geen kwaad. En ik omzeil ook de drukte van de zeer vele toeristen. Vervolgens kijk ik weer wel wat ik tegenkom.

Het is heerlijk wandelen, soms bijna alleen en dan op een uitzichtpunt weer wat meer toeristen. Hier en daar een fotoke schieten om terug te kijken straks.

Dichter bij het Castello wordt het drukker met tuktuks en fietstaxi’s , voor de nog luiere mens dan ik. Ik hoor ook dat sommige mensen een tijd afspreken om opgehaald te worden….. Alles is te regelen mits je betaald…..

Het is vandaag wat bewolkt en er is meer wind. Als ik voor het Castello even ga zitten trekt ineens de lucht dicht. Ik hoef er niet naar binnen, vaak veel trappen en kale vertrekken dus…Het gaat nog harder waaien en het wordt donker. De eerste druppels vallen. Gelukkig heb ik een plastic wegwerp poncho, maar die ligt op mijn kamertje……. Het maakt me ook allemaal niet uit. Veel mensen kopen snel een ticket voor in het fort….. ik sukkel op mijn gemakje terug. Zodra ik een koffietentje zie ga ik daar wel binnen. Dat zit even tegen. Ik ben net bij een poort als het gaat plenzen. Dus schuilplekje….. het water stroomt ook over de weg naar beneden. Ik ga wat achteruit staan, want auto’s letten niet op de plassen, en ik heb vanochtend net een propere pantalon aangetrokken. Als het iets minder hard regent, gok ik en vind een barreke. Koffie, waterke en schuilen. Ik ben er niet alleen…….

Het houdt even snel weer op met regenen als het begonnen is. De lucht trekt open en kleurt opnieuw blauw. Het volk zoekt de straat weer op. Terrasstoelen worden drooggemaakt……. Ik zie een bordje die naar de oude Joodse wijk verwijst, smalle sfeervolle straatjes, weinig tot geen toeristen……

Dan een kerkje dat is gewijd aan “San Filippo Apostolo”. Een bord zegt dat je de catacomben kunt bezoeken. Ik loop even binnen. Een lieve dame informeert me dat er elk half uur een rondleiding is. Kost €. 5,00. Maar zegt ze het heeft nogal geregend nu. En het kan wat glad zijn beneden, dus beter later of op een drogere dag terug komen. Dank en ik beloof dat.

Ik word wat moe, tijd om te zitten en iets te nuttigen. Ik ben ongeveer een half uurtje wandelen van mijn appartement. Dus langzaam die kant uit en kijken wat ik tegenkom. In het centrum het ene restaurantje tegen het andere. Ik ga liever net wat rustiger. Vind een terrasstoel in de schaduw. Ze hebben er van alles. Ik ga voor een waterke, pint en een “Panino cotoletta vitello”, oftewel een broodje met kalfsvlees. Terrasje zit vol, veelal Italianen. Die kunnen toch ook aardig wat eten wegstouwen hoor. Ik geniet van mijn broodje en de rust. Ondanks het gekakel om me heen. Nog een koffieke en “El Conto”. Daarna op mijn gemak richting siësta…

Rond achten weer klaar voor de avondfase. Ik wil eigenlijk weer terug naar het restaurant aan de overkant. Maar het zit daar al bomvol…….. dus dat kan ik wel vergeten. Er zijn nog vier restaurants in de buurt en anders moet ik verder weg. Ik loop voorbij restaurant “Fuori Ortigia”, ziet er aardig uit, terras vol, maar binnen zie ik nog lege tafels. Toch maar proberen. No problem signore, binnen of buiten. Graag buiten natuurlijk met dit weer. Het blijkt dat er in het zijstraatje ook een stuk terras is. Met nog twee vrije tafels. Ik hoef er maar ééntje……

De menukaart is wat minder uitgebreid dan bij de buren waar ik dus al meer geweest ben. Hier meer diversiteit in de bereidingen van een bepaalde vissoort.

Keuze niet gemakkelijk want ik heb ondertussen al het een en ander geproefd hier op Sicilië. Tot nu toe volgens mij nog maar één keer iets van vlees gegeten.Ik zie “Zuppa di Pesce” op basis van de dagvangst, bij de hoofdgerechten staan. Dus dat wordt het. Een paar stukjes Bruchetta vooraf, dat moet meer dan voldoende zijn. Hier veel vaste klanten, locals zie ik aan de manier waarop ze door de obers behandeld worden. Bij mij is het vriendelijk met wat afstand.

Ik krijg mijn Bruchetta, eenvoudig maar smakelijk. En na een redelijke wachttijd mijn heerlijke gevulde vissoep. Stukjes vis, schelp en schaaldieren overgoten door een heerlijke visbouillon en natuurlijk verrijkt met tomaten. Bij ons is het vaak veel bouillon met wat vis. Hier is het andersom……

Ik hoef geen nagerecht. Een koffieke volstaat, die krijg ik van de zaak. Afrekenen, nog een klein rondje lopen en dan richting kamer…. Morgenochtend naar de lucht kijken en dan dagplan bepalen……..