Syracuse 5e volle dag

Op reis door Sicilië

5e volle dag Syracuse

Zaterdag 20 September 2025

Verblijf “Nine Sweet Rooms”

Dertig meter achter mijn appartement is mijn ontbijtbar. Tegen half tien, maar het is er erg druk vind ik. Alle tafels zijn bezet. De “mama” ziet echter alles. Echt een horeca mens. Vriendelijke tegen iedere gast en een snelle inschatting als er een onbekende binnenkomt. De jongen aan de koffiemachine pakt ook blindelings een grotere kom voor mijn Americano. Ondertussen krijg ik mijn croissant in een papiertje aangereikt. Glas water en koffie volgen er direct achteraan.

Ik neem plaats aan een tafeltje waar al een andere man zit. No problem, iedereen is hier gelijk en komt voor hetzelfde. Het lijkt het liedje van vader Abraham wel. De man stapt even later op. Een doofstomme man die ik ook elke dag hier zie neemt zijn plaats in. Hij knikt naar mij, terwijl hij aan het beeldbellen is via zijn iPhone. Middels gebarentaal heeft hij contact met iemand. Ik had hier nog nooit bij stilgestaan, maar je ziet, techniek is op veel manieren inzetbaar.

Dat brengt me natuurlijk bij mijn doelen vandaag. Ik wil straks eerst naar de versmarkt en vervolgens naar het Archimedes en L. da Vinci museum.

Dus op weg. Het is gelukkig wat koeler en het verkeer heel rustig. Echt een zaterdagochtend. De versmarkt is geen gebouw maar zijn verkoopkramen in de straatjes. Een mix van groenten, vis, veel kruiden en opvallend weinig vlees. Ook non-food van kleding tot vanalles. De sfeer is relaxt. Veel locals kopen hier hun eten en toeristen fotograferen, zoals ik….

Dan verderop, voor het museum bezoek, eerst nog een koffieke en waterke op een terrasje. Toplocatie toerisme en ik moet €.2,80 afrekenen..

Straatje in en ik word even misleid door een ander museumke. Drie uitgesleten trappen op voor niks. Het blijkt een woning ingericht in de jaren twintig stijl vorige eeuw. Dat zocht ik niet, dus voorzichtig weer naar beneden gekrabbeld.

Vier huizen verderop de locatie waar ik wel wil zijn. Kleinschalig museum, er mogen per keer maar een beperkt aantal mensen binnen. Met mij tegelijk nog een koppel. Graag cash betalen signore. Ik vraag om een ticket, wat ik ook krijg. De link tussen Archimedes en Da Vinci in dit museum is dat die laatste nogal eens heeft voortgeborduurd op de experimenten en bevindingen van Archimedes die 1700 jaar eerder leefde. En Archimedes is in Syracuse geboren. Dus daar mag ook wat aan verdiend worden, middels toerisme. Twee dames, het lijken oud onderwijzeressen houden de boel strak in de hand. Als ik halverwege ben, mogen er weer een paar mensen binnen die ook instructies krijgen. Je mag alles uitproberen, behalve als er een bordje “don’t touch” bij staat. Ach op zich wel aardig. Ik heb er toch weer wat van opgestoken.

Naar buiten, steegje door en ik sta weer in de hoofdstraat toerisme. Twee aaneengesloten stromen mensen. Eéntje richting cattedrale, en de andere weer terug. Ik stroom even mee tot de VVV, want mijn stadsplan vertoont wat slijtage. Terrassen vol met etende mensen en in de zon drukkend heet. Ik besluit uit de drukte te gaan en langs de waterzijde terug te wandelen. Beetje schaduw en windje. Onderweg zal ik wel een plekje tegen komen. En dat klopt. Terrasje, drankje en bordje lekkers voor de lunch. Ik voel dat ik weer even genoeg gedrenteld heb en land tegen drieën, het heetst van de dag, weer op mijn locatie…….en siësta..

Ik heb niet echt veel honger. Het bordje lekkers afgelopen middag, met nogal wat kaas was voedzamer dan ik had verwacht. Maar ik wil nog wel wat eten. Anders kijk ik wel voor één of twee antipasta’s,. Voorafjes die normaal gesproken ook niet zo groot zijn.

De baas van 8 O’Clock begroet me en ik heb ondertussen een vaste tafel hier.

Ik denk plots aan het gegrilde viske van afgelopen week. “Bronzino”, zeebaars, van de grill. Die stond toen ook niet op de menukaart. Licht verteerbaar en lekker met wat gegrilde groenten er bij. Vraagje en “si signore”…..

Dus besteld en ik heb nu even tijd om rond te kijken. Zowel binnen als buiten zit het bijna vol.Nu op het terras meer met families, zoals naast mij zeven mensen met een oud besje. De mond van het menske is constant in beweging. Niet praten maar wel eten. Ze wordt “gevoerd”, door haar kleindochter schat ik zo in. Zij hebben alleen maar schotels met antipasta’sbesteld, die ze met elkaar delen. Ook een manier om heel lekker en gevarieerd te eten….

De (schoon)zoon ? Lust wel een stevig wijntje. Hij is de enige aan tafel die alcohol drinkt. Al met al een gezellige familie…. Aan een andere tafel een gezin, drie kinderen, waarbij een wat spastisch meisje. Moeder, met één arm in het verband. Zit te eten en tegelijkertijd te kaarten met het meisje, ik denk om haar rustig te houden….

Ik heb geen iPhone nodig om de wachttijd door te komen…….er gebeurt van alles…

Mijn viske komt, dus focus ik me daar op. Als je de gegrilde huid er af haalt komt het sappige in eigen vocht gegaarde deel te voorschijn. Beetje citroensap er over en de delicatesse is klaar voor consumptie. Ik neem uitgebreid de tijd …..

Dan wat natafelen met koffie en limoncello en vervolgens loop ik maar naar binnen om af te rekenen….. morgen, zondagavond zijn we dicht Signore…..Ik had dat al gezien op hun website. Ik reserveer nog maar niet voor ‘s middags want weet ook nog niet wat morgen mij zal brengen. Weer de laatste dag hier en overgestoken ben ik zo….Ik zal er een nachtje over slapen….